سوگند به شبنم هايي كه پيش از بيدار شدن خورشيد به دنيا مي ايند

و به گلهايي كه خوشبو تر از همه خاطره هاي زمين هستند

از عشق گفتن و نوشتن اسان نيست .

عشق كوچه ايست كه اهنگ اشتياق قلب ها را مي توان در ان شنيد .

عشق افقي است ابي كه نگاه باراني عاشقان به ان دوخته شده است .

تو از عشق چه ميداني؟ اولين بار عشق را كجا ديدي؟

چه وقت با او حرف زدي ؟ چه كس به توگفت عشق چه رنگيست؟

عشق گاهي به رنگ اسمان است و گاه به رنگ پرهاي پرستويي كه

به دنبال اشيان ميگردد و گاه به رنگ ارزوهايي كه در قلبهامان

پنهان كرديم .من از عشق وضو ميسازم .من با عشق نماز ميخوانم .

من در عشق غرق مي شوم . من بي عشق در كنج قفسي كه ميله هايش

از حسرت است مي پوسم .من بي عشق ميميرم.

با عشق ميتوان حرف زد و راه رفت . با عشق مي توان گريه كرد .

با عشق ميتوان همه ديوار ها را برداشت و جاي آن پنجره كاشت .

سوگند به چشم هاي تو : من بي تو و عشق تو  مي ميرم !!!!

 چون میگذرد غمی نیست